Brief aan Sinterklaas Lafaard! Ik heb mij jarenlang afgevraagd waarom u op 6 december bij het eerste ochtendgloren als een dief in de nacht verdween. Weken voor uw feestdag kwam u steevast veelvoudig en in diverse verschijningsvormen aan. Met boten of rivieraken en waar de watervoorziening minder uitgebreid was, gezeten op de aanhangwagen van boer Erik of op een dier. Ik herinner mij zelfs dat u één keer bent ingetreden middels een open Amerikaanse limousine. Ik dacht toen dat u Bobbejaan Schoepen was, die gaat ook altijd slapen met zijn hoed op. Sorry Bobbejaan. U kon nooit te veel opvallen. En maar pronken met die Piet. Maar ho maar zodra u elke schoorsteen had geveegd en elke schoen had volgetast met speelgoed en lekkers, dan was er van u geen spoor meer te bekennen. Geen uitgebreid afscheid met de burgemeester van Antwerpen en uren in de omtrek geen Bart Peeters te zien om u een vriendelijk tot volgend jaar bij elkaar te stotteren. U was gewoonweg weg. Het is mij dit jaar duidelijk geworden waarom: u bent een zachtgekookt ei en bang om de slachtoffers van uw komst in de ogen te kijken.
Als vader van een tweejarige sintfreak kwam de waarheid vorige week keihard aan. Het gebeurde toen ik 's ochtends slaapdronken uitgleed over die leuke gele kraan die u bij opa had gebracht, waarna ik vol met mijn voorhoofd op dat olijke fietsje terechtkwam. Gebaard door de openhaard van pappie en mammie. Toen ik vervolgens mijn ene oog opentrok stond dat ellendige ADHD-Teigetje van oma en Dédé mij in het gezicht uit te lachen. In de maneschijn werd de omvang van de ravage pas helemaal duidelijk. Onze gezellige fermette, die twee jaar geleden bijna de status van een gestileerde loft had bereikt, zag er uit als een eenvoudig Aziatisch vissersdorp na een tsoenami. Hier kon geen noodhulp meer baten. Zelfs tien van die inbouwkasten die ik mijn vrouw had beloofd, konden deze rommel niet meer draineren. Ons huis slibde onomkeerbaar dicht.
Twee dagen later stond er een architect voor de deur. Bart, mijn vrouw sprak de man reeds aan bij de voornaam, had foto's bij van zijn vorige realisaties. IJzersterk, sommige ook volledig in glas. Er waren tal van mogelijkheden zei hij. Want Bart werkt graag met contrasten. Een strakke, gerieflijke kubus met een glazen passerelle naar de bestaande woning. Hij gaf maar een voorbeeld. We moesten alleen rekening houden met zo een duizend euro per vierkante meter.
Wel, u wordt vriendelijk bedankt, Sinterklaas. Maar ik had het gewaardeerd mocht u wat dieper in het verleden van onze Seppe hebben gegraven, in plaats van zich te baseren op de reputatie die grootouders van hem ophangen. Die kleine is helemaal niet zo braaf. En een roe is naar het schijnt zo handig op te bergen. Rijd volgend jaar ons huisje maar gewoon voorbij. Met die verbouwingen zou u zich toch maar bevuilen.

Koffie & Croissant, Het Nieuwsblad 15/12  ¶ 18:01