Martino Met Extra Augurken
donderdag, december 14, 2006
Brief aan Sinterklaas
Lafaard! Ik heb mij jarenlang afgevraagd waarom u op 6 december bij het eerste ochtendgloren als een dief in de nacht verdween. Weken voor uw feestdag kwam u steevast veelvoudig en in diverse verschijningsvormen aan. Met boten of rivieraken en waar de watervoorziening minder uitgebreid was, gezeten op de aanhangwagen van boer Erik of op een dier. Ik herinner mij zelfs dat u één keer bent ingetreden middels een open Amerikaanse limousine. Ik dacht toen dat u Bobbejaan Schoepen was, die gaat ook altijd slapen met zijn hoed op. Sorry Bobbejaan. U kon nooit te veel opvallen. En maar pronken met die Piet. Maar ho maar zodra u elke schoorsteen had geveegd en elke schoen had volgetast met speelgoed en lekkers, dan was er van u geen spoor meer te bekennen. Geen uitgebreid afscheid met de burgemeester van Antwerpen en uren in de omtrek geen Bart Peeters te zien om u een vriendelijk tot volgend jaar bij elkaar te stotteren. U was gewoonweg weg. Het is mij dit jaar duidelijk geworden waarom: u bent een zachtgekookt ei en bang om de slachtoffers van uw komst in de ogen te kijken.
Als vader van een tweejarige sintfreak kwam de waarheid vorige week keihard aan. Het gebeurde toen ik 's ochtends slaapdronken uitgleed over die leuke gele kraan die u bij opa had gebracht, waarna ik vol met mijn voorhoofd op dat olijke fietsje terechtkwam. Gebaard door de openhaard van pappie en mammie. Toen ik vervolgens mijn ene oog opentrok stond dat ellendige ADHD-Teigetje van oma en Dédé mij in het gezicht uit te lachen. In de maneschijn werd de omvang van de ravage pas helemaal duidelijk. Onze gezellige fermette, die twee jaar geleden bijna de status van een gestileerde loft had bereikt, zag er uit als een eenvoudig Aziatisch vissersdorp na een tsoenami. Hier kon geen noodhulp meer baten. Zelfs tien van die inbouwkasten die ik mijn vrouw had beloofd, konden deze rommel niet meer draineren. Ons huis slibde onomkeerbaar dicht.
Twee dagen later stond er een architect voor de deur. Bart, mijn vrouw sprak de man reeds aan bij de voornaam, had foto's bij van zijn vorige realisaties. IJzersterk, sommige ook volledig in glas. Er waren tal van mogelijkheden zei hij. Want Bart werkt graag met contrasten. Een strakke, gerieflijke kubus met een glazen passerelle naar de bestaande woning. Hij gaf maar een voorbeeld. We moesten alleen rekening houden met zo een duizend euro per vierkante meter.
Wel, u wordt vriendelijk bedankt, Sinterklaas. Maar ik had het gewaardeerd mocht u wat dieper in het verleden van onze Seppe hebben gegraven, in plaats van zich te baseren op de reputatie die grootouders van hem ophangen. Die kleine is helemaal niet zo braaf. En een roe is naar het schijnt zo handig op te bergen. Rijd volgend jaar ons huisje maar gewoon voorbij. Met die verbouwingen zou u zich toch maar bevuilen.
Koffie & Croissant, Het Nieuwsblad 15/12 ¶ 18:01 0 comments
Als vader van een tweejarige sintfreak kwam de waarheid vorige week keihard aan. Het gebeurde toen ik 's ochtends slaapdronken uitgleed over die leuke gele kraan die u bij opa had gebracht, waarna ik vol met mijn voorhoofd op dat olijke fietsje terechtkwam. Gebaard door de openhaard van pappie en mammie. Toen ik vervolgens mijn ene oog opentrok stond dat ellendige ADHD-Teigetje van oma en Dédé mij in het gezicht uit te lachen. In de maneschijn werd de omvang van de ravage pas helemaal duidelijk. Onze gezellige fermette, die twee jaar geleden bijna de status van een gestileerde loft had bereikt, zag er uit als een eenvoudig Aziatisch vissersdorp na een tsoenami. Hier kon geen noodhulp meer baten. Zelfs tien van die inbouwkasten die ik mijn vrouw had beloofd, konden deze rommel niet meer draineren. Ons huis slibde onomkeerbaar dicht.
Twee dagen later stond er een architect voor de deur. Bart, mijn vrouw sprak de man reeds aan bij de voornaam, had foto's bij van zijn vorige realisaties. IJzersterk, sommige ook volledig in glas. Er waren tal van mogelijkheden zei hij. Want Bart werkt graag met contrasten. Een strakke, gerieflijke kubus met een glazen passerelle naar de bestaande woning. Hij gaf maar een voorbeeld. We moesten alleen rekening houden met zo een duizend euro per vierkante meter.
Wel, u wordt vriendelijk bedankt, Sinterklaas. Maar ik had het gewaardeerd mocht u wat dieper in het verleden van onze Seppe hebben gegraven, in plaats van zich te baseren op de reputatie die grootouders van hem ophangen. Die kleine is helemaal niet zo braaf. En een roe is naar het schijnt zo handig op te bergen. Rijd volgend jaar ons huisje maar gewoon voorbij. Met die verbouwingen zou u zich toch maar bevuilen.
Koffie & Croissant, Het Nieuwsblad 15/12 ¶ 18:01 0 comments
zondag, december 10, 2006
Surfen naar de Heer
God is overal, maar op het internet vind je hem het snelst. Via Google maar liefst op 395 miljoen sites, amper 22 miljoen minder dan wanneer je ‘sex’ intikt. Achter één van die webadressen schuilt de Church-Online van Johny en Elly uit Ronse. Het echtpaar is dag in dag uit bezig om de religieuze surfer naar de Heer te leiden.
Net als de zoektocht naar zingeving en spiritualiteit zelf is de queeste om op het world wide web het kaf van het koren te scheiden een hachelijke onderneming. Het aanbod aan religieuze sites is overweldigend en op het hilarische af divers. Van de officiële perkamenten en zeventalige site van het Vaticaan en de waardige infokiosk van Kerknet naar pagina’s waar u de cyberrozenkrans kan bidden, een bezoek kan brengen aan het heilig Graf of kan chatten met de Allerhoogste. Daartussen stoot de religieuze surfer op duizenden sites van uiteenlopende kerken en stromingen die heilige teksten verklaren of suggesties doen om uw hemel te verdienen.
Tegengewicht voor Satan
De Evangelische Church-Online van Johny (46) en Elly (42) Noteboom lijkt op het eerste gezicht op het kitscherige werk van een hobbyist, maar voor het echtpaar zelf en een handvol medewerkers en volgelingen is de cyberkerk een voltijdse bezigheid geworden. "We staan ’s morgens op en melden ons meteen aan", zegt Elly, terwijl ze de laptop van haar schoot neemt en naast de desktop zet. "De hele dag door beantwoorden we mails, reageren we op berichten op het forum en schrijven we teksten en preken."
Johny was elf jaar geleden nog wever in een Brugse textielfabriek toen hij een roeping kreeg. Zijn echtgenote was huisvrouw, maar ervoer een wonder toen ze tijdens een gebedsdienst plots zonder bril de psalm kon lezen die op een scherm werd geprojecteerd.
"We waren beiden al heel lang zoekende", zegt Johny. "Ik voelde dat ik mijn leven in het teken van God moest stellen. Daarom heb ik twee jaar gestudeerd aan de evangelische theologische faculteit, je zou het een tegenhanger van een katholiek seminarie kunnen noemen. Ik heb mij vervolmaakt in het pastoraat, maar ook in het Grieks en het Hebreeuws om de Bijbel in zijn oorspronkelijke vorm te kunnen lezen. Het idee om het internet te gebruiken om ons geloof te belijden is in die tijd gegroeid. Op het net is veel occultisme en satanisme te vinden. Met onze Church-Online willen we een soort tegengewicht vormen en tonen dat God ook via het internet tot de gelovigen kan komen. Zeven jaar geleden zijn we gestart met een forum en een chatroom via msn. Nadien ontwierpen we een eigen site met preken en gebeden. We richten ons daarbij niet tot een bepaalde geloofsgroep, maar we vertrekken wel vanuit een protestantse levensvisie."
Het huis des Heren
In al die tijd hebben naar verluidt een miljoen mensen de site bezocht. Behalve de constante discussies op het forum is er op maandagavond een bidstond en een chatmoment. "We willen op het internet alle activiteiten van een gewone kerk verzorgen", zegt Elly. "We hebben daarbij heel specifieke doelgroepen op het oog. Mensen die ziek zijn en zich moeilijk nog naar een echte kerk kunnen verplaatsen of mensen die teleurgesteld zijn in de klassieke kerken en moeite hebben om nog de stap te zetten naar een priester. De anonimiteit van Church-Online kan hopelijk een tussenstation zijn op weg naar een deelname aan de traditionele geloofsbeleving."
"Het zal immers nooit een vervanging zijn van een echte kerk", verduidelijkt Johny, al wijst hij er terloops wel op dat de protestantse synode hen erkend heeft als officiële geloofsgemeenschap. De activiteiten van de cyberkerk zijn sinds twee jaar immers ook buiten de virtuele wereld te volgen, in de gebedsruimte het huis des Heren.
"We merkten dat er steeds meer nood was aan menselijk contact. Daarom zijn we met een reallife kerk begonnen. Twee keer per week komen hier een dertigtal gelovigen samen. Op woensdag om te bidden en op zondagavond om het Laatste Avondmaal te herdenken. Vaak komen mensen vanuit Nederland om de dienst mee te maken."
Waar Johny en Elly van leven is niet helemaal duidelijk. "De mensen die naar de diensten komen, geven wel eens een bijdrage en op de site staat een rekeningnummer, maar geld storten is zeker niet verplicht en dient alleen om onze werkingskosten te dekken. Wij leven daar niet van. Ik begrijp dat u zich daar vragen over stelt, maar onze God is een levende God en die zorgt voor ons."
Dominee Iwan De Graaf van de Protestantse Kerk Ronse loopt niet zo hoog op met zijn evangelische buren. "Het is een beetje een enge sektarische groep, die theologisch niet onderbouwd is", meent hij. "Bovendien wordt er af en toe een charismatische genezer gesignaleerd. Toen de twee voorgangers hier in Ronse neerstreken, hebben ze nog geprobeerd de verdeling van voedselpakketten voor armen in handen te krijgen, maar daar heeft het Rode Kruis een stokje voor gestoken. Het is een beetje jammer als ze op deze manier zieltjes willen winnen."
9/11
Uit onderzoek van Pew Internet in de VS bleek twee jaar geleden dat tweederde van de Amerikanen die on line zijn het internet ook gebruiken voor religieuze aangelegenheden. 28 procent van de Amerikaanse relisurfers gebruiken het net om zich te verdiepen in hun eigen overtuiging, terwijl 26 procent zwevende gelovigen op zoek was naar hun spirituele gading. Opvallend ten opzichte van gelijkaardig onderzoek in 2001 was een aanzienlijke stijging van het verzenden en ontvangen van religieuze mails.
Vergelijkbaar Europees onderzoek is er niet, maar een bescheiden rondvraag leert dat de vraag naar religieuze informatie ook bij ons zeer groot is. Kerknet, de officiële site van de Belgische bisschoppenconferentie, is tien jaar online en zag de jongste vijf jaar zijn bezoekers systematisch groeien. "In november 2000 hadden we iets meer dan 16.000 bezoekers," zegt webmaster Marc Van Bavel, "dit jaar waren dat er al 163.000."
Hetzelfde verhaal bij concurrent RKNieuws, de website van de onafhankelijke rooms-katholieke multimedia-organisatie Rorate, waar relisurfers op bepaalde momenten in de 'Kathedraal' samen van gedachten kunnen wisselen en bidden. "Sinds de start in 2002 zien we een exponentiële groei", zegt hoofdredacteur Theo Borgermans. "Er is een zeer grote vraag naar religieuze informatie. Aangezien kranten die nauwelijks nog bieden, zoeken mensen hun gading op het net en in de boekhandel." De site van de Katholieke Bijbelstichting, waar onder meer de nieuwe Bijbelvertaling te raadplegen is, kreeg vorig jaar bijna twee miljoen bezoekers, dit jaar kwamen er al drie miljoen voorbij."
Spiegel van de maatschappij
"Het valt op dat het aantal relisurfers sinds 2001 fors toeneemt", zegt Ellen De Boeck van de faculteit Godgeleerdheid aan de KULeuven. "Ook in de moslimwereld is het belang van religie op het internet indrukwekkend gestegen sinds 9/11. We hebben vastgesteld dat het aantal webpagina’s waarin het trefwoord islam voorkomt tussen 2004 en 2005 steeg met dertien miljoen zoekresultaten. De terreur van 11 september 2001 en de oorlog in Irak in februari 2003 zijn daar wellicht niet vreemd aan. Religieuze, en in dit geval fundamentalistische, gebeurtenissen in reallife leiden immers tot meer berichtgeving over en vanuit de betreffende religies."
"Ook al krijg je soms de indruk dat het aanbod aan religieuze sites te onwaarschijnlijk voor woorden is, ik ben ervan overtuigd dat het slechts een spiegel is van wat zich in het echte leven afspeelt", aldus De Boeck. "Dankzij het internet komen mensen weliswaar sneller dan vroeger in contact met andere meningen en religies. Daarom vind ik het belangrijk dat het onderwijs jongeren wijst op de valkuilen van het internet. Veel religieuze sites spelen in op het bieden van zekerheden of zijn fundamentalistisch van aard, terwijl ze heel dynamisch en hip zijn opgebouwd. De hightech verpakking is vaak een verkooptruc om een statische en conservatieve visie op te dringen. Het is niet alleen moeilijk om te verifiëren of de aangeboden informatie betrouwbaar en juist is, er is ook geen hiërarchie of een autoriteit die bepaalde initiatieven afstraft. Zo begon de Franse bisschop Jacques Gaillot met het virtuele bisdom Partenia toen hij door zijn oversten aan de kant werd gezet. Ondanks het protest van de officiële rooms-katholieke instanties werd de site een enorm succes. Zo een controle-instantie, die selecteert wat wel en wat niet wordt verspreid, is er bijvoorbeeld bij het medium televisie wel."
"De religie op het internet heeft echter nog te weinig geschiedenis om na te gaan of het medium ook werkelijk een invloed uitoefent op het religieuze leven in reallife. Wellicht wel, aangezien technologische evoluties altijd al hun gevolgen hebben gehad op de maatschappij. Daarom zou de veelheid aan religieuze informatie op het net er wel eens toe kunnen leiden dat mensen hun eigen geloof nog verder zullen relativeren. Noem het een soort herleving van de Babelse diversiteit, waarbij iedereen een andere taal lijkt te spreken en het moeilijk wordt om te onderscheiden welke nog betekenisvol is. Dramatiseren is echter uit den boze. Het internet op zich lijkt mij een te anoniem medium om mensen daadwerkelijk te overtuigen."
Het Nieuwsblad op Zondag, 10/12
¶ 13:41 0 comments
Net als de zoektocht naar zingeving en spiritualiteit zelf is de queeste om op het world wide web het kaf van het koren te scheiden een hachelijke onderneming. Het aanbod aan religieuze sites is overweldigend en op het hilarische af divers. Van de officiële perkamenten en zeventalige site van het Vaticaan en de waardige infokiosk van Kerknet naar pagina’s waar u de cyberrozenkrans kan bidden, een bezoek kan brengen aan het heilig Graf of kan chatten met de Allerhoogste. Daartussen stoot de religieuze surfer op duizenden sites van uiteenlopende kerken en stromingen die heilige teksten verklaren of suggesties doen om uw hemel te verdienen.
Tegengewicht voor Satan
De Evangelische Church-Online van Johny (46) en Elly (42) Noteboom lijkt op het eerste gezicht op het kitscherige werk van een hobbyist, maar voor het echtpaar zelf en een handvol medewerkers en volgelingen is de cyberkerk een voltijdse bezigheid geworden. "We staan ’s morgens op en melden ons meteen aan", zegt Elly, terwijl ze de laptop van haar schoot neemt en naast de desktop zet. "De hele dag door beantwoorden we mails, reageren we op berichten op het forum en schrijven we teksten en preken."
Johny was elf jaar geleden nog wever in een Brugse textielfabriek toen hij een roeping kreeg. Zijn echtgenote was huisvrouw, maar ervoer een wonder toen ze tijdens een gebedsdienst plots zonder bril de psalm kon lezen die op een scherm werd geprojecteerd.
"We waren beiden al heel lang zoekende", zegt Johny. "Ik voelde dat ik mijn leven in het teken van God moest stellen. Daarom heb ik twee jaar gestudeerd aan de evangelische theologische faculteit, je zou het een tegenhanger van een katholiek seminarie kunnen noemen. Ik heb mij vervolmaakt in het pastoraat, maar ook in het Grieks en het Hebreeuws om de Bijbel in zijn oorspronkelijke vorm te kunnen lezen. Het idee om het internet te gebruiken om ons geloof te belijden is in die tijd gegroeid. Op het net is veel occultisme en satanisme te vinden. Met onze Church-Online willen we een soort tegengewicht vormen en tonen dat God ook via het internet tot de gelovigen kan komen. Zeven jaar geleden zijn we gestart met een forum en een chatroom via msn. Nadien ontwierpen we een eigen site met preken en gebeden. We richten ons daarbij niet tot een bepaalde geloofsgroep, maar we vertrekken wel vanuit een protestantse levensvisie."
Het huis des Heren
In al die tijd hebben naar verluidt een miljoen mensen de site bezocht. Behalve de constante discussies op het forum is er op maandagavond een bidstond en een chatmoment. "We willen op het internet alle activiteiten van een gewone kerk verzorgen", zegt Elly. "We hebben daarbij heel specifieke doelgroepen op het oog. Mensen die ziek zijn en zich moeilijk nog naar een echte kerk kunnen verplaatsen of mensen die teleurgesteld zijn in de klassieke kerken en moeite hebben om nog de stap te zetten naar een priester. De anonimiteit van Church-Online kan hopelijk een tussenstation zijn op weg naar een deelname aan de traditionele geloofsbeleving."
"Het zal immers nooit een vervanging zijn van een echte kerk", verduidelijkt Johny, al wijst hij er terloops wel op dat de protestantse synode hen erkend heeft als officiële geloofsgemeenschap. De activiteiten van de cyberkerk zijn sinds twee jaar immers ook buiten de virtuele wereld te volgen, in de gebedsruimte het huis des Heren.
"We merkten dat er steeds meer nood was aan menselijk contact. Daarom zijn we met een reallife kerk begonnen. Twee keer per week komen hier een dertigtal gelovigen samen. Op woensdag om te bidden en op zondagavond om het Laatste Avondmaal te herdenken. Vaak komen mensen vanuit Nederland om de dienst mee te maken."
Waar Johny en Elly van leven is niet helemaal duidelijk. "De mensen die naar de diensten komen, geven wel eens een bijdrage en op de site staat een rekeningnummer, maar geld storten is zeker niet verplicht en dient alleen om onze werkingskosten te dekken. Wij leven daar niet van. Ik begrijp dat u zich daar vragen over stelt, maar onze God is een levende God en die zorgt voor ons."
Dominee Iwan De Graaf van de Protestantse Kerk Ronse loopt niet zo hoog op met zijn evangelische buren. "Het is een beetje een enge sektarische groep, die theologisch niet onderbouwd is", meent hij. "Bovendien wordt er af en toe een charismatische genezer gesignaleerd. Toen de twee voorgangers hier in Ronse neerstreken, hebben ze nog geprobeerd de verdeling van voedselpakketten voor armen in handen te krijgen, maar daar heeft het Rode Kruis een stokje voor gestoken. Het is een beetje jammer als ze op deze manier zieltjes willen winnen."
9/11
Uit onderzoek van Pew Internet in de VS bleek twee jaar geleden dat tweederde van de Amerikanen die on line zijn het internet ook gebruiken voor religieuze aangelegenheden. 28 procent van de Amerikaanse relisurfers gebruiken het net om zich te verdiepen in hun eigen overtuiging, terwijl 26 procent zwevende gelovigen op zoek was naar hun spirituele gading. Opvallend ten opzichte van gelijkaardig onderzoek in 2001 was een aanzienlijke stijging van het verzenden en ontvangen van religieuze mails.
Vergelijkbaar Europees onderzoek is er niet, maar een bescheiden rondvraag leert dat de vraag naar religieuze informatie ook bij ons zeer groot is. Kerknet, de officiële site van de Belgische bisschoppenconferentie, is tien jaar online en zag de jongste vijf jaar zijn bezoekers systematisch groeien. "In november 2000 hadden we iets meer dan 16.000 bezoekers," zegt webmaster Marc Van Bavel, "dit jaar waren dat er al 163.000."
Hetzelfde verhaal bij concurrent RKNieuws, de website van de onafhankelijke rooms-katholieke multimedia-organisatie Rorate, waar relisurfers op bepaalde momenten in de 'Kathedraal' samen van gedachten kunnen wisselen en bidden. "Sinds de start in 2002 zien we een exponentiële groei", zegt hoofdredacteur Theo Borgermans. "Er is een zeer grote vraag naar religieuze informatie. Aangezien kranten die nauwelijks nog bieden, zoeken mensen hun gading op het net en in de boekhandel." De site van de Katholieke Bijbelstichting, waar onder meer de nieuwe Bijbelvertaling te raadplegen is, kreeg vorig jaar bijna twee miljoen bezoekers, dit jaar kwamen er al drie miljoen voorbij."
Spiegel van de maatschappij
"Het valt op dat het aantal relisurfers sinds 2001 fors toeneemt", zegt Ellen De Boeck van de faculteit Godgeleerdheid aan de KULeuven. "Ook in de moslimwereld is het belang van religie op het internet indrukwekkend gestegen sinds 9/11. We hebben vastgesteld dat het aantal webpagina’s waarin het trefwoord islam voorkomt tussen 2004 en 2005 steeg met dertien miljoen zoekresultaten. De terreur van 11 september 2001 en de oorlog in Irak in februari 2003 zijn daar wellicht niet vreemd aan. Religieuze, en in dit geval fundamentalistische, gebeurtenissen in reallife leiden immers tot meer berichtgeving over en vanuit de betreffende religies."
"Ook al krijg je soms de indruk dat het aanbod aan religieuze sites te onwaarschijnlijk voor woorden is, ik ben ervan overtuigd dat het slechts een spiegel is van wat zich in het echte leven afspeelt", aldus De Boeck. "Dankzij het internet komen mensen weliswaar sneller dan vroeger in contact met andere meningen en religies. Daarom vind ik het belangrijk dat het onderwijs jongeren wijst op de valkuilen van het internet. Veel religieuze sites spelen in op het bieden van zekerheden of zijn fundamentalistisch van aard, terwijl ze heel dynamisch en hip zijn opgebouwd. De hightech verpakking is vaak een verkooptruc om een statische en conservatieve visie op te dringen. Het is niet alleen moeilijk om te verifiëren of de aangeboden informatie betrouwbaar en juist is, er is ook geen hiërarchie of een autoriteit die bepaalde initiatieven afstraft. Zo begon de Franse bisschop Jacques Gaillot met het virtuele bisdom Partenia toen hij door zijn oversten aan de kant werd gezet. Ondanks het protest van de officiële rooms-katholieke instanties werd de site een enorm succes. Zo een controle-instantie, die selecteert wat wel en wat niet wordt verspreid, is er bijvoorbeeld bij het medium televisie wel."
"De religie op het internet heeft echter nog te weinig geschiedenis om na te gaan of het medium ook werkelijk een invloed uitoefent op het religieuze leven in reallife. Wellicht wel, aangezien technologische evoluties altijd al hun gevolgen hebben gehad op de maatschappij. Daarom zou de veelheid aan religieuze informatie op het net er wel eens toe kunnen leiden dat mensen hun eigen geloof nog verder zullen relativeren. Noem het een soort herleving van de Babelse diversiteit, waarbij iedereen een andere taal lijkt te spreken en het moeilijk wordt om te onderscheiden welke nog betekenisvol is. Dramatiseren is echter uit den boze. Het internet op zich lijkt mij een te anoniem medium om mensen daadwerkelijk te overtuigen."
Het Nieuwsblad op Zondag, 10/12
¶ 13:41 0 comments
