Grapjurken
Ook gezien met wat een ingehouden lust Inge Vervotte woensdagavond een kattig spel speelde met haar Mechelse politieke opponente Kristl Strubbe? De voormalige mediababe had geprobeerd de minister enkele vliegen af te vangen en kreeg fijntjes lik op stuk terug. Lekker! Toegegeven, onder invloed van een zware werkdag legde ik mijn grenzen toen misschien wel te ruim, maar toch vond ik het tafereel iets ongemeen erotisch hebben. Voor lezers die op dat late uur al aan de echte erotiek toe waren, vertel ik er snel bij dat het hier helaas geen kamp in minibikini en met echte modder betrof maar het ernstige verkiezingsprogramma
Woord tegen woord.
Ik amuseer mij dezer dagen mateloos met al die beschaafde politici die hun gevoel voor eigenwaarde ergens tussen een acte de présence en alweer een slapeloze nacht verloren zijn. Zo was er deze week ook al de merkwaardige Herman De Croo, die zich voorwaar boos maakte omdat een onverlaat van de N-VA zijn eigen Lepelstraat had volgekalkt met onvriendelijke boodschappen aan zijn adres. "Als we kiezers moeten winnen door de straat te bekladden, zijn we niet goed bezig", liet de kamervoorzitter noteren. De grapjurk heeft nota bene zijn idyllische gemeente Brakel de voorbije weken volgeplant met – ik doe een wilde gok – 5 miljoen affiches en borden. Door het foeilelijke blauwe woud zie je amper het bronsgroene Brakelbos nog. In mijn eigenste Ronse schoot de alweer zeer ernstige Arzt en Vlaams Volksvertegenwoordiger van extreem-rechtse kunne Erik Tack de hoofdvogel af. De man presteerde het om een kiesfolder te verspreiden waarin hij zichzelf als een catwalkmodel met te krappe schoenen had laten fotograferen op de pijnpunten van dit gezellige dal. Ook al zijn de voorbije zes jaar honderdduizenden euro's gespendeerd aan de verfraaiing van de stad, hij slaagde erin om: twee kapotte zitbanken, een sluikstort van zes nette plastiekzakken, een buxushaag met opgeschoten onkruid, een verzameling takken voor een rioolfilter, een brug die om een laag verf smeekt en een kapot raam te inventariseren. Moord en brand! De wereld is naar de kloten! Stem voor mij voor beter! Liefhebbers van slapstick moeten echt eens komen kijken.
Omdat humor net voor de gemeenteraadsverkiezingen dus blijkbaar voor het rapen ligt, stel ik voor dat we in de toekomst een en ander structureren. Laten we ervan uitgaan dat alle politici het in min of meerdere mate goed voor hebben met hun stad of gemeente. Al dan niet via een mooie schnabbel voor zichzelf en de vrienden, maar dat zien we door de vingers. Dit laat hen toe de ronkende beloftes en programma's te laten voor wat ze zijn, waardoor ze zich volop kunnen concentreren om ons, om de zes jaar, eens flink te amuseren. De grappigsten winnen. Aangenaam bijverschijnsel is dat de verzuring legislatuur na legislatuur zal verdwijnen. Ik stem voor.
Koffie & Croissant, Het Nieuwsblad 06/10