"Tweetaligheid is wapen tegen het racisme''
SP.A-kandidate Nedia Gmati Trabelsi dicht Ronse een voortrekkersrol toe

De kans is groot dat Nedia Gmati Trabelsi (21) de eerste Ronsenaar is met niet-Europese roots die vanaf volgend jaar in de gemeenteraad zal zetelen. Ze staat zesde op de SP.A-lijst voor 8 oktober en laat geen twijfel bestaan over haar enthousiasme. "Laten we niet vooruitlopen op de uitslag,'' zegt ze, ,,maar het zou hoe dan ook een grote eer zijn. Ik ga mij volledig smijten!''

"Toen ik 10 jaar was moest ik van de juf honderd keer schrijven: ik ben geen advocaat. Ik heb me toen voorgenomen dat ik haar ooit mijn diploma zou gaan tonen.'' Het ogenblik van de vergelding nadert, want straks begint Nedia aan haar tweede licentie Rechten.
"Advocaat worden was voor mij bijna een evidentie'', vertelt ze. En het is bijna pleiten. "Van onrecht ga ik steigeren. Ik heb even getwijfeld om marketing te studeren of pol & soc of geschiedenis van het Midden-Oosten, maar uiteindelijk kwam ik steeds weer tot dezelfde conclusie; dat ik als advocaat meer kansen zou krijgen om het voor anderen op te nemen. Misschien dat ik me later zelfs specialiseer in jeugddelinquentie.''
Geen excuusallochtoon
Ligt die sociale motivatie ook aan de bron van je politiek engagement?
"Absoluut. Ik kan mij best vinden in de sociaal-progressieve ideëen van de SP.A. Zeker de accenten die iemand als Johan Vande Lanotte als nationaal voorzitter legt, spreken mij aan. En dat is niet omdat hij mijn prof is geweest. Ik ben vorig jaar op eigen initiatief lid geworden van de partij. Ik wou stilaan ingroeien, maar kreeg al snel de vraag om de vergaderingen van het bestuur mee te maken. Toen voorzitter Tijl Bondue mij vroeg om mij verkiesbaar te stellen, heb ik daar ernstig over nagedacht. Omdat ik mijn studies niet wil verwaarlozen, maar evenzeer omdat ik goed besef dat ik daardoor verwachtingen schep en ik niet zou willen dat ik die niet kan nakomen. Ik heb er ook met mijn ouders over gepraat en toen zij mij ten volle steunden, heb ik toegezegd.''
De kans is groot dat je straks een van de 27 gemeenteraadsleden bent.
"Van bij het begin was het duidelijk dat de SP.A mij niet als de excuusallochtoon aanzag. Al weet ik natuurlijk wel dat dit de komende weken als verwijt naar mijn hoofd zal geslingerd worden. Alle partijen staan nu eenmaal te springen om een allochtoon binnen te halen. Ik ben zeer ambitieus en ik wil die plaats waardig zijn. Waarom ik een kans krijg, is trouwens niet zo belangrijk. Wat telt is wat ik met die kans doe.''
"Ik kan natuurlijk niet ontkennen dat ik van buitenlandse komaf ben. Ik hoop dat ik er in slaag om een soort tussenschakel te worden tussen de allochtone en de autochtone gemeenschap. Ronse heeft volgens mij alle troeven in handen om te bewijzen dat integratie geen loos begrip is.''
Dat moet je eens uitleggen.
"De tweetaligheid van Ronse moeten we aangrijpen om onze stad in een positief daglicht te stellen. Veel allochtonen slagen er niet in om een job te vinden omdat ze eentalig Frans zijn. Ik ondervind aan den lijve dat als je wel tweetalig bent, je zelden in aanraking komt met discriminatie. De arbeidsmarkt schreeuwt om tweetalige mensen, waarom zouden werkgevers dan discrimineren op basis van afkomst? Die natuurlijke tweetaligheid van onze stad is dus een pluspunt dat meer moet benadrukt worden. En precies daarin ligt ook de kiem voor de oplossing van heel wat andere samenlevingsproblemen. Als we elkaar letterlijk beter verstaan, is het ook eenvoudiger om onze problemen op te lossen die tot racisme leiden.''
Heb je zelf ervaringen met racisme?
"Racisme is heel lang een ver-van-mijn-bedshow geweest. Op de lagere school in Saint-Vincent de Paul waren er veel allochtonen en werden we opgevoed in een heel beschermende sfeer. Ik dacht dat racisme verdwenen was met de dood van Hitler. Het werd pas wat reëeler toen ik een jaar of 9 was en het Vlaams Blok in Ronse kwam betogen. Mijn grote broer en zijn vrienden hadden mij bang gemaakt. Ik dacht dat de betogers onze huizen zouden binnenvallen en ging bij al mijn familieleden smeken dat ze die dag binnen zouden blijven.''
"Mijn eerste echte ervaring was op de middelbare school in het college. Ik was plots de enige leerling van vreemde afkomst en ik had de indruk dat ik bekeken werd. Ik dacht echter dat het kwam door mijn gebrekkig Nederlands. Het spookte ook door mijn hoofd dat ik misschien te dik was. In het tweede jaar tijdens een groepswerk liep het echter uit de hand toen een van de andere leerlingen mij makak noemde. Van de ene op de andere dag is de wereld voor mij veranderd. Telkens iemand naar mij keek, dacht ik aan racisme. Ook als iemand mij ontweek trouwens. Terwijl ik anders een heel nieuwsgierig kind was, dat voortdurend vragen stelde en opkwam voor zijn mening, werd ik plots teruggetrokken en stil. Er zat niets anders op dan van school te veranderen. Toen ik in het Atheneum terug in een klas terechtkwam met meer mensen van allochtone afkomst, ben ik weer op mijn pootjes terechtgekomen.''
Vind je je uitstapje naar het college een vergissing?
"Neen, ik heb op een paar maanden heel goed Nederlands leren praten en daar was ik niet in geslaagd indien ik in een klas had gezeten waar op de speelplaats toch nog voortdurend Frans werd gepraat. Ik pleit ervoor dat veel meer allochtonen ASO zouden volgen, maar ik stel vast dat veel leerkrachten in het lager onderwijs hen dat afraden. Dat is met mijn klein zusje gebeurd en onlangs maakte ik op de tram in Gent hetzelfde mee. Drie allochtone jongetjes vroegen hun leerkrachten of ASO echt zo moeilijk was als ze hadden vernomen. Ik kreeg het op mijn heupen toen ik die leerkrachten hoorde zeggen dat ze meer geld konden verdienen als ze een stiel zouden leren. Geen wonder dat er aan de universiteit nauwelijks allochtonen te vinden zijn. Ik ben naar die gasten gestapt en heb hen verteld dat ik op mijn twaalfde geen woord Nederlands sprak en nu Rechten studeerde en dat dit niet had gekund zonder de steun en het vertrouwen van mijn leerkrachten in het lager onderwijs.''
Medicijnen via internet
Wat zeg je tegen de mensen die voor het Vlaams Belang stemmen?
"Er zijn ook migranten die voor het Vlaams Belang stemmen, dus ik denk niet dat het altijd met racisme te maken heeft. Integendeel. Ik geloof dat veel kiezers gewoon uit protest naar die partij toestappen omdat ze ontgoocheld zijn in beloftes die niet werden waargemaakt. Het Belang heeft nog nooit iets moeten bewijzen, dus hebben ze voor veel mensen het voordeel van de twijfel en daar maken ze in hun communicatie ruimschoots gebruik van.''
"De oplossingen die het Belang suggereert doen mij altijd denken aan medicijnen die je via het internet kan kopen. Dat is heel gemakkelijk en ze beloven wonderen, maar als ze in een labo geanalyseerd worden, blijken ze waardeloos. Ik haal liever mijn medicijnen bij een erkende apotheker.''
Veel van die mensen stemden vroeger SP.A. Is het jouw ambitie om ze terug te halen?
"Dat is zeker de bedoeling. De mensen zullen echter niet voor mij stemmen omdat ik mooie ogen heb. Ik zal mij moeten bewijzen."
Waarom is er zo weinig enthousiasme bij de niet-Europeanen om zich in te schrijven voor de verkiezingen?
"De meeste niet-Europeanen die in aanmerking kwamen om te gaan stemmen, hebben intussen ook al de Belgische nationaliteit verworven en die zijn dus per definitie onderworpen aan de kiesplicht. En diegenen die niet in aanmerking komen om Belg te worden, hebben ook geen zin om zich te engageren, zo simpel is dat.''
"Ik merk wel dat steeds meer allochtone Ronsenaars zich in de verkiezingen beginnen te interesseren. Ik wil dat samen met mijn partij voort stimuleren. Als wij ons als nieuwe Belgen willen laten respecteren en integreren, dan moeten we daar aan werken. En dat kan als we ons bijvoorbeeld inlaten met hoe onze stad bestuurd wordt. Misschien dat het dan voor de andere Ronsenaars gemakkelijker wordt om de allochtone gemeenschap beter te leren kennen. Het alternatief is onbegrip en uit elkaar groeien, met alle gevolgen van dien.''

© Vum Media 19/08/2006  ¶ 18:07 0 comments