zondag, april 09, 2006
Graai-economie
Vaststelling 1: de Belgische beursgenoteerde bedrijven vereeuwigen het jaar 2005 met een gouden pen in hun boeken. Samen realiseerden ze 18 miljard(18.000.000.000) euro winst. Alleen de Belgische.
Vaststelling 2: de aandeelhouders mogen ruimschoots meegenieten van dit recordresultaat. Ze worden de komende maanden beloond met dividenden ter waarde van 7,4 miljard euro (7.400.000.000). Dat is een vijfde meer dan het jaar voordien.
Vaststelling 3: het aantal Belgische bedrijven dat zijn activiteiten verkast naar lagelonenlanden en zijn winsten bijgevolg niet meer in eigen land realiseert, is de jongste maanden nog amper bij te houden.
Vaststelling 4: hulporganisaties voorspellen dat de millenniumdoelstellingen om de armoede in de wereld tegen 2015 te halveren niet gehaald worden. Ze voegen er fijntjes aan toe dat, mocht het toch nog lukken, de lat sowieso veel te laag lag om voldoende stumperds uit de ellende te halen.
Stel je even voor: je hebt de voorbije decennia op een idyllisch eiland gewoond. Je leefde van de liefde en de hemelse dauw, geen camera in de buurt. Op een regenachtig zaterdag word je echter wakker in België. Je grijpt naar de krant om je ervan te vergewissen wat er in godsnaam aan de hand is en je krijgt bovenstaand lijstje onder ogen. Dan ga je als positief ingesteld mens toch op zijn minst even een wenkbrauw optrekken.
Je beseft uiteraard dat bedrijven opgericht zijn om winst te maken. Als ze dat niet doen, creëren ze geen welvaart en gaan ze bankroet, waardoor in een klap een pak gezinnen in de problemen komen. Het is ook evident dat mensen die hun geld beleggen in een risicovolle onderneming recht hebben op een stukje van de winst. Zoals ook de werknemers die het productieproces draaiende houden een eerlijk loon krijgen en enige werkzekerheid. Vooral omdat, na jaren van flexibilisering en dynamisering, nog steeds meer inzet van hen wordt verwacht. Of?
Vreemd. Bierreus InBev koopt in heel de wereld brouwerijen op en realiseert een zelden geziene miljardenwinst. Maar terwijl de winstcijfers nog nazinderen, maakt het management de ene sanering na de andere bekend. Verhuizen naar Moskou of buiten. En dat is maar een simpel voorbeeldje?
Voor iemand die altijd in de goedheid van de menselijke soort heeft geloofd, is het pijnlijk wakker worden in een welvarend land. Zou het trouwens niet kunnen dat de waarde van de dividenden jaarlijks tot elke prijs de hoogte wordt ingedreven omdat de bedrijfstop deels in aandelen wordt uitbetaald? Dat alle dure woorden over ethisch en duurzaam ondernemen verzanden in de gewetenloze tredmolen van een graai-economie? En wat is dan de conclusie?
Als we er al niet in slagen de koek eerlijk te verdelen tussen de partijen die deelnemen aan het economische proces, hoe kunnen we dan verwachten dat we onze welvaart exporteren naar plekken op deze aardkloot waar er amper van een economie sprake is?
Hopelijk hebben de stumperds in alle krochten van de welvaartsmaatschappij nog even de kracht om vol te houden. Zodra we hier klaar zijn met de winstverdeling, komen we beslist helpen. ¶ 14:30
Vaststelling 2: de aandeelhouders mogen ruimschoots meegenieten van dit recordresultaat. Ze worden de komende maanden beloond met dividenden ter waarde van 7,4 miljard euro (7.400.000.000). Dat is een vijfde meer dan het jaar voordien.
Vaststelling 3: het aantal Belgische bedrijven dat zijn activiteiten verkast naar lagelonenlanden en zijn winsten bijgevolg niet meer in eigen land realiseert, is de jongste maanden nog amper bij te houden.
Vaststelling 4: hulporganisaties voorspellen dat de millenniumdoelstellingen om de armoede in de wereld tegen 2015 te halveren niet gehaald worden. Ze voegen er fijntjes aan toe dat, mocht het toch nog lukken, de lat sowieso veel te laag lag om voldoende stumperds uit de ellende te halen.
Stel je even voor: je hebt de voorbije decennia op een idyllisch eiland gewoond. Je leefde van de liefde en de hemelse dauw, geen camera in de buurt. Op een regenachtig zaterdag word je echter wakker in België. Je grijpt naar de krant om je ervan te vergewissen wat er in godsnaam aan de hand is en je krijgt bovenstaand lijstje onder ogen. Dan ga je als positief ingesteld mens toch op zijn minst even een wenkbrauw optrekken.
Je beseft uiteraard dat bedrijven opgericht zijn om winst te maken. Als ze dat niet doen, creëren ze geen welvaart en gaan ze bankroet, waardoor in een klap een pak gezinnen in de problemen komen. Het is ook evident dat mensen die hun geld beleggen in een risicovolle onderneming recht hebben op een stukje van de winst. Zoals ook de werknemers die het productieproces draaiende houden een eerlijk loon krijgen en enige werkzekerheid. Vooral omdat, na jaren van flexibilisering en dynamisering, nog steeds meer inzet van hen wordt verwacht. Of?
Vreemd. Bierreus InBev koopt in heel de wereld brouwerijen op en realiseert een zelden geziene miljardenwinst. Maar terwijl de winstcijfers nog nazinderen, maakt het management de ene sanering na de andere bekend. Verhuizen naar Moskou of buiten. En dat is maar een simpel voorbeeldje?
Voor iemand die altijd in de goedheid van de menselijke soort heeft geloofd, is het pijnlijk wakker worden in een welvarend land. Zou het trouwens niet kunnen dat de waarde van de dividenden jaarlijks tot elke prijs de hoogte wordt ingedreven omdat de bedrijfstop deels in aandelen wordt uitbetaald? Dat alle dure woorden over ethisch en duurzaam ondernemen verzanden in de gewetenloze tredmolen van een graai-economie? En wat is dan de conclusie?
Als we er al niet in slagen de koek eerlijk te verdelen tussen de partijen die deelnemen aan het economische proces, hoe kunnen we dan verwachten dat we onze welvaart exporteren naar plekken op deze aardkloot waar er amper van een economie sprake is?
Hopelijk hebben de stumperds in alle krochten van de welvaartsmaatschappij nog even de kracht om vol te houden. Zodra we hier klaar zijn met de winstverdeling, komen we beslist helpen. ¶ 14:30
