Peking Express, de Mekong Route Als een inslaande bliksem

Wie aanleg heeft voor kwade trouw zou de makers van Peking Express van sensatiezucht kunnen verdenken. Een tv-programma is namelijk niet de meest ideale halte voor een vader en een dochter die proberen om op serene wijze hun gebroken relatie weer op de sporen te zetten. Dat geldt ook voor de samenstellende delen van een ex-koppel en, met een beetje verbeelding, zelfs voor een schoonvader en schoondochter in spe, die behalve de afstand en de proeven ook een leeftijdsverschil van 48 jaar moeten overbruggen. Alle cynische bedenkingen gooi je echter al meteen overboord nadat de eerste meters van de derde editie van het avonturenprogramma zijn afgevaren.
Peking Express, de Mekong Route, is televisie waarmee je zelfs trouwe kijkers van Ik moet je iets vertellen kan reanimeren. Bijvoorbeeld omdat het gemaakt is met hetzelfde vuur en verbetenheid waarmee de kandidaten zich van Vietnam naar Tibet haasten. En omdat er dus gedraaid is op schitterende plekken, waar je op een doorsnee donderdagavond niet komt. En omdat het mensen laat zien op een manier waar geen enkele toeristische reportage in slaagt: à l'improviste, puur en op snelheid gepakt. Leedvermaak krijg je gratis toe. Bij het zien van de vertwijfeling in de ogen van Miranda, die haar partner is kwijtgespeeld midden in een doolhof van rivieren en beken. Of bij de zoveelste zoektocht naar een slaapplaats, terwijl de nacht invalt. Of als de bliksem inslaat achter de rug van de uitgeputte Yves en Wendy. Het is een gevoel dat je je gerust kan permitteren, omdat het niet ontstaat uit de plaatsvervangende schaamte waarin dozijnen andere realityprogramma's grossieren. Je weet dat de deelnemers zelf uiteindelijk een onvergetelijke ervaring in de plaats krijgen. Ik kijk reikhalzend uit naar Peking Express Celebrity, waarin alle makers van kutprogramma's een onbetreden jungle worden ingestuurd, waarna we er nooit nog iets van vernemen. Actie.

  ¶ 10:33