Om ziek van te worden Alsof zwaar ziek zijn het leven nog niet voldoende ondersteboven gooit, is het voor veel mensen ook het begin van een financiële lijdensweg. Gisteren trok de Vlaamse Liga tegen Kanker (VLK) aan de alarmbel omdat steeds meer kankerpatiënten moeten vaststellen dat de woekerende cellen niet alleen hun lichaam aantasten maar tegelijk ook hun spaarcenten. Voor de behandeling van de ziekte grijpen artsen vaak naar nieuwe geneesmiddelen waarvoor nog geen terugbetaling geregeld is of waarvan de terugbetalingsprocedure dermate lang aansleept. Het gaat niet zelden om pijnstillers of kalmeringsmiddelen die kunnen helpen om de levenskwaliteit van de patiënten te vergroten. Ook de kosten voor medisch materiaal, die verbonden zijn aan een efficiënte thuisverzorging en revalidatie, zorgen doorgaans voor onvoorziene bijkomende kosten. Terwijl thuiszorg wel goedkoper is voor de sociale zekerheid.Nog pijnlijker is de vaststelling dat de kosten in het ene ziekenhuis veel hoger kunnen oplopen dan in een verzorgingsinstelling een paar kilometer verder. Alsof je van mensen, die net te horen kregen dat het noodlot heeft toegeslagen, nog kan verwachten dat ze, in de ruime regio van hun woonplaats, nog snel even een prijs-kwaliteit analyse gaan uitvoeren. Zodra kanker toeslaat, heb je wel wat anders aan je kop. Dan mag je op zijn minst verwachten dat de gezondheidszorg doorzichtig is en rechtvaardig geregeld. Je wordt alleen maar zieker als er ook maar een zweem van een vermoeden door je kop spookt dat je bovenop je fysieke miserie ook nog eens bedot wordt. Dat de kans groot is dat je over een paar maanden dan wel genezen bent, maar ook berooid. Het recht op een degelijke gezondheidszorg mogen we niet laten afhangen van de dikte van iemands portemonnee. En dat is nochtans wat de VLK vaststelt. Vooral alleenstaanden en gezinnen die met een inkomen moeten rondkomen, komen aankloppen bij het sociaal fonds voor bijkomende steun. Vaak met een factuur in de hand waarop de ereloonsupplementen van hun behandelende artsen in vetjes staan aangeduid. De waarde van een samenleving is recht evenredig met de manier waarop ze zorg draagt voor de zwaksten. We moeten koste wat het kost vermijden dat mensen die geen financiële problemen hebben door hun ziekte in een spiraal van armoede en vereenzaming terechtkomen. Dan lossen we immers geen problemen op, dan creëren we er.  ¶ 11:09